Oog in oog met armoede

Hoe vond je het om armoede van zo dichtbij mee te maken?

Anne-Marije:
'Het was erg moeilijk om te zien dat de mensen in Oekraïne het zo arm hebben, maar het valt op dat ze toch zo ontzettend gastvrij zijn. Overal waar we kwamen moesten we gaan zitten, kregen we wat te eten en drinken. Eén van de doelen van de reis was voedsel- en kledingpakketten uitdelen aan de armste gezinnen van het dorp waar we waren. Dan word je echt geconfronteerd met het feit dat er mensen zijn die het heel erg moeilijk hebben. Vooral ook in de winter omdat ze weinig kleren en kleine huisjes zonder isolatie hebben. Wat mogen wij in Nederland dan dankbaar zijn!'

Wilfred:
'Wat me echt verbaasde was de eenvoudigheid van de mensen. Door hun armoede waren ze niet gehecht aan veel spullen. Ik sliep met twee andere jongens in een gastgezin en de inhoud van onze koffers was meer dan wat er in het hele huisje stond.'

'De inhoud van onze koffers was meer dan wat er in het hele huisje stond.'

Welke projecten van Kom over en help heb je bezocht? En wat is je bijgebleven?

‘Ongelofelijk hoe blij een kind kan zijn met een bellenblaas!'

Wilfred:
'Het eerste project dat we hebben bezocht was een kindertehuis. Kleine kinderen lagen bijna de hele dag in bed en de anderen (die ouder waren) hadden een grote leerachterstand. Toen we met deze kinderen naar buiten gingen en kleine cadeautjes gaven waren ze echt dolgelukkig! Ongelofelijk hoe blij een kind kan zijn met een bellenblaas!'

Anne-Marije:
'We hebben ook een verslavingscentrum voor alcohol- en drugsverslaafden bezocht. De ex-verslaafden in het centrum hadden het heel zwaar om af te kicken maar waren God dankbaar dat Hij hun in dit centrum heeft gebracht om daar een nieuwe toekomst op te bouwen.'

Lees verder over hun ervaringen met christenen in Oost-Europa!

|