Koning Hizkia - Reformator en voorbeeld

Terugblik BSC +16 maart 2020

2020-1401 BSC +16 PR werkbestand online v1.0Poster LCJ

Vertrouwen, daar ging het om in het leven van koning Hizkia. Is God te vertrouwen en hoe kwam dit naar voren in het leven van Hizkia? Hoe kan het dat hij alleen op God vertrouwde in een wereld waar hij zoveel verkeerde voorbeelden had? We stelden onszelf de vraag: Vertrouw ik op God en weet ik wie Hij is? We hebben genoten van jullie aanwezigheid en betrokkenheid! Bedankt voor het komen en meedoen! Aan het eind van de conferentie hebben we dan ook meer dan terecht God de dank gegeven voor wat Hij ons door genade heeft willen (mee)geven.

Nog even (in het kort 😉) een samenvatting van het weekend. In het begin stonden we stil bij het begin van de periode waarin koning Hizkia op de troon gaat zitten als opvolger van de (goddeloze) koning Achaz. Maar het is niet makkelijk. Het 10 stammenrijk wordt van de kaart geveegd, Juda is alleen over en tot over mate van ramp worden alle versterkte steden ingenomen. Hizkia schraapt letterlijk al het goud bij elkaar en stuurt dit als schatting naar de koning van Assyrië. Maar hij is nog niet tevreden en wil meer. Ze omsingelen Jeruzalem. De oproep klinkt: “Vertrouw niet op Egypte, vertrouw niet op je koning en vertrouw niet op je God… Geef je over en wij zullen goed voor jullie zorgen, we zullen jullie meevoeren naar ons eigen land.” De vraag kwam op ons af: ‘Welke schatting betaal jij de duivel? Heeft jouw hart zijn glans verloren…?’ De zonde wil altijd meer, meer en meer. De duivel komt naar ons toe en probeert ons met halve waarheden te overtuigen hem te dienen. Bij de Heere is kracht om stand te houden tegen de duivel. Dit zien we ook bij koning Hizkia. Hizkia legt de woorden van Sanherib voor de troon van God en bidt Hem om hulp. Ds. Bezemer ging ons vrijdagavond voor in deze geschiedenis en leerde ons met ons volle gewicht te vertrouwen op God en Zijn woord. Hij wees ons ook op die Ene die staande is gebleven in eigen kracht om krachteloze staande te houden, onze Heere Jezus Christus.

De groepjes gingen uiteen en de eerste ontmoeting was een feit. Mooie vragen werden gesteld en na het afsluiten van de avond waren we nog niet klaar. Veel gesprekken, gelach en spelletjes vulden de ruimte. Echt mooi dat deze ontmoetingen plaats mochten vinden!

Zaterdag begonnen we de dag met ontbijt en stille tijd. We gingen verder met de geschiedenis van koning Hizkia. Ds. Polinder leerde ons om het gebed van Hizkia tot God goed te begrijpen. “God is het de eer waard om groot te maken.” Hizkia begint zijn gebed met de grootheid van God, niet met zijn nood en die van het volk. We zien ook dat Hizkia niet alleen bidt in de nood. Hizkia kende God al hiervoor. Hizkia kleefde de Heere aan. God was een werkelijkheid in zijn leven. Ook wij moeten niet alleen bidden als we in nood zijn. Het gebed is niet als een reservewiel wat we erbij pakken als we het in nood nodig hebben. Het gebed moet ons stuur zijn wat richting geeft aan ons leven. We mogen het heel de dag vasthouden om richting te kunnen geven. De duivel probeert vraagtekens te zetten achter Gods beloften. Maar de Heilige Geest wil ons leren bij God te beginnen. We mogen niet te klein denken van God. Hizkia bidt ook met het verlangen dat de hele aarde zal zien wie God is. Het gaat om de eer van God, Jeruzalem wordt door Gods hand gered.

’s Avonds stonden we stil bij Hizkia’s ziekte en doodsvonnis. Als Jeruzalem is bevrijd wordt Hizkia ziek, doodziek. Hij had toen nog geen zonen en kreeg van God de opdracht “Regel de zaken van uw huis, want u zult sterven en niet leven.” Het is ook goed voor ons om hier over na te denken. Hizkia is geschokt door deze woorden en draait zich naar de muur. Hij wil spreken, alleen met God. Hizkia berust zich niet in de boodschap van zijn komende sterven. God hoort en verhoort zijn gebed! Jesaja komt terug en Hizkia vraagt een teken en doormiddel van vijgen mag hij herstellen. In welke dingen berust jij te snel en wat kunnen we dan hier leren van koning Hizkia? Er is niet altijd genezing… Wij kennen de weg van God ook niet altijd. Maar wat we wel moeten en mogen is pleiten, vastberaden ons richten op God. Met het gebed of hij ons wil helpen en tot Zijn eer wil komen in ons leven.

Na twee lezingen, goede gesprekken en een lekkere lang vrije middag waarin ieder zijn eigen weg kon gaan was het nog voor velen niet genoeg. De dag mocht lekker lang duren en dat is een goed teken.

Zondag stapten we in de auto en reden naar Driebergen. Ds. Procee leidde ons door 2 Kronieken 30. “Geef de Heere de hand” stond centraal. Maar wat houdt dat in? God wil ons de hand geven en ons door ons leven heen leiden zoals een ouder zijn/haar kind een hand kan geven als ze ergens naartoe gaan. Ook hier kwam vertrouwen weer naar voren. Dankzij het offer van de Heere Jezus kunnen we nu wandelen met God. De Heilige Geest leert ons te vertrouwen op God en in afhankelijkheid van Hem te leven. De dominee wees ons ook op het feit dat de weg van de goddeloze vergaat. Laat ons dat niet gebeuren…!

Na de kerk hadden we een gezellige maaltijd en genoten we van een middag rust. Lekker even naar buiten, wat lezen, even liggen en samen zingen in het kleine kerkje. Ook vandaag weer was er een moment voor jezelf.

Eind van de middag stapten we weer in de auto en reden naar Soest. Ds. Rietveld ging ons voor vanuit het Bijbelgedeelte waarin Hizkia op de proef wordt gesteld. Dankt hij God voor alles wat hij heeft ontvangen of niet? In 2 Koningen 20 lezen we hoe Hizkia vergeet God de eer te geven. Dit brengt een schaduw over het einde van het leven van Hizkia. De vraag komt op ons af: Geef ik God de eer in mijn leven? Ben ik dankbaar voor wat Hij mij geeft of houd ik dat liever voor me? Hizkia is verslagen na dit bericht. Ook wij moeten leren dankbaar te zijn met wat God ons geeft. We leren uit dit gedeelte dat danken in voorspoed moeilijker is dan bidden in nood. We mogen elkaar aansporen en bemoedigen God te bidden en te danken voor wie Hij is en wil zijn voor jou en voor mij!

Het was alweer tijd om af te sluiten. Dat zal ik dan nu ook maar doen. Het voelde als of het weekend niet langer had geduurd dan een avondje. Maar als we kijken naar alle ontmoetingen en dingen die we mochten leren leek het wel alsof we een week verder waren. Dank voor jullie komst en bijdrage! Dank voor de goede gesprekken onderling en met elkaar! Dank aan God voor wie Hij is en dat Hij wilde sterven om ons zalig te kunnen maken.

Geef jij de Heere de hand? Ga je mee naar de tempel om je zonden voor Hem neer te leggen en te bidden of Hij je wil helpen? Misschien is je hart zijn glans kwijt… vertrouw daarom met je volle gewicht op Jezus en Zijn woord. Laat je reservewiel voor wat het is en grijp je stuur stevig vast. Vertrouw op Hem en laat je leiden.

Foto's BSC +16 - maart 2020

Opnamen BSC +16 - maart 2020

|