Bellen en real life contact? Doodeng!

« Terug naar het nieuwsoverzicht

Bellen en real life contact? Doodeng!

Steeds meer jongeren vinden bellen doodeng. Veel liever sturen ze een appje of een berichtje, zo leert nieuw onderzoek van Motivaction. Tegelijk is het zo dat jongeren meer communiceren dan ooit. De helft van de jongeren geeft in het onderzoek aan meer dan twee uur per dag via hun smartphone te communiceren.

Hoewel, communiceren? Ben van der Burg, columnist bij BNR Nieuwsradio, heeft er zijn vragen bij. “Jongeren Whatsappen, Instagrammen of Snapchatten wel twee uur per dag. Alleen is dat geen communiceren. Ze produceren, Whatsapp uitgezonderd, een stroom individuele berichten, zonder interactie met elkaar.”

Lekker chillen
“Op Snapchat leer ik een andere manier van communiceren”, vertelde Ben vanmorgen op BNR. “Ik vind het namelijk heel gewoon om te reageren als iemand iets zegt. Dus als iemand de tekst stuurt: ‘hoe gaat het?’, dan stuur ik terug: ‘Goed en met jou?’ Bij Snapchat gaat dat anders. Mijn vriend Bastiaan stuurt een foto van een terras met de tekst: ‘lekker chillen'. Die foto is direct weg. Hoe reageer ik nu? Als ik een tekst stuur dat het fijn voor hem is, dan denkt hij: op welke foto reageerde Ben nu? Want Bastiaan stuurt meer foto’s. Of ik stuur een foto van mijn tuin met de tekst: ‘hier ook’. Maar dat slaat nergens op, want dan hebben twee individuen een zelfstandige feed van foto’s over wat ze op dat moment bezighoudt. Er ontstaat geen dialoog.” (Hier kun je de hele column terugluisteren.)

Het is duidelijk dat Ben nog niet heel veel Snapchat-ervaring heeft, maar hij heeft wel een punt toch? Op Instagram en Snapchat zijn we wel druk aan het posten en produceren, maar het gesprek en echt contact blijft meestal wat beperkt. Het draait misschien meer om concurreren (wie trekt de meeste aandacht?) dan om het opbouwen van vriendschap.

Babbeltoren van Babel
We hebben met elkaar een prachtige techniektoren gebouwd zodat we altijd en overal met elkaar kunnen communiceren. Maar net als de toren van Babel, leidt deze toren tot spraakverwarring (Genesis 11:1-9). Iedereen ‘praat’, babbelt en communiceert wel, maar begrijpen en zien we elkaar ook? Appjes, emoji’s en likes krijgen is wat anders dan iemand in de ogen kijken en begrijpen wat die ander bedoelt. Hoe kan het dat, ondanks al dat gecommuniceer, zoveel jongeren zich eenzaam voelen?

Het lied ‘Sound of silence’, een hit van Simon and Garfunkel uit 1964, lijkt hierover te gaan. Een paar jaar geleden scoorde de band Disturbed hiermee opnieuw een wereldhit. Kennelijk raakt dit indringende lied ook jongeren vandaag (op Youtube is de video meer dan 413 miljoen keer bekeken). Zou dat komen omdat de inhoud vandaag nog veel actueler is dan in de jaren zestig?

“And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening.”

|

Ander actueel nieuws