Betrokkenheid van de kerk maakt het verschil

« Terug naar het nieuwsoverzicht

Betrokkenheid van de kerk maakt het verschil

Steeds meer jongeren hebben het wel gezien in de kerk. Hoe houden we oog voor onze jongeren in de gemeente en welke taak ligt daar voor een kerkenraad? Marit Klompe (16), Reinier Smalheer (17) en hun jeugdouderling J. W. van de Velde uit de christelijke gereformeerde kerk van Kerk­werve vertellen hoe er in hun gemeente aandacht is voor jongeren.

Marit en Reinier ervaren duidelijk betrokkenheid van de kerkenraad bij de jeugd van de gemeente. Marit: „De ouderlingen vragen vaak naar ons en stellen ons ook vragen. Ze zijn erg geïnteresseerd in wat wij vinden en of wij ons thuis voelen in de gemeente. Naast het huisbezoek krijgt elke jongere apart een gesprekje met de jeugdouderling. We praten dan samen over hoe de catechisatie gaat, hoe je je voelt binnen de gemeente en over het persoonlijke geloof.

Die persoonlijke aandacht vind ik erg fijn, want zo krijg je echt het gevoel dat je erbij hoort. De gemeente bestaat niet alleen uit volwassenen, maar ook wij zijn er deel van.”

Open avonden
Ook Reinier is positief. „Sowieso kun je altijd bij de kerkenraadsleden terecht als je vragen of problemen hebt. Je kunt dan bijvoorbeeld een gesprek aanvragen met een van de ouderlingen. Ik merk dat onze kerkenraad veel geeft om de jongeren, omdat ze bijvoorbeeld altijd naar de open avonden van de jeugdvereniging komt.”

„Het hart van het kerk-zijn wordt gevormd door de erediensten”, zegt jeugd­ouderling J. W. van de Velde. „Dat is voor oud en jong de beste plaats. Daar waar de drie stukken, de twee wegen en die ene Christus gepredikt mogen worden. We zijn daarom ook dankbaar dat onze predikant erg toegankelijk preekt voor jongeren. Daarnaast worden de catechisaties trouw bezocht.

Bij het maken van een afspraak voor huisbezoek wordt vaak gevraagd of de kinderen of jongeren erbij kunnen zijn. Aan jongeren vragen we vaak wel of ze nog een persoonlijk gesprek willen. Zeker als er vragen gaan leven over belijdenis, verkering of keuzes die te maken hebben met studeren, wonen en kerken.”

Reinier: „Ik ben bij de huisbezoeken in het gezin aanwezig. Ik vind dat juist fijner dan een persoonlijk gesprek, omdat je dan samen over je geloofsleven kunt praten en je elkaar daar dan ook bij kunt helpen. Het is natuurlijk wel zo dat je onder vier ogen vaak meer over je persoonlijke zaken praat dan wanneer je ouders erbij zijn, maar daar kun je het in de gesprekken met de jeugdouderling dan weer over hebben.”

Marit: „Meestal ben ik er wel bij als we huisbezoek hebben. Ook wij als jeugd zijn lid van de gemeente. Het is goed als je weet wat er speelt in de gemeente en tijdens zo’n bezoek kun je ook makkelijk je vragen stellen.”

Persoonlijke gesprekken
Naast prediking, catechese en huisbezoek zijn ook de persoonlijke gesprekken met jongeren belangrijk voor Van de Velde. „We hopen er zo als kerkenraad te zijn als er zorgen of moeiten zijn op persoonlijk vlak of als er eeuwigheidsvragen zijn. Het kan ook zijn dat er totaal geen belangstelling is voor de wezenlijke zaken waar het in het leven om zal moeten gaan. Juist dan willen we er zijn. Wij kunnen de zaken niet in het hart geven, maar wel de weg wijzen en hen in onze gebeden opdragen aan Gods genadetroon.

Het is mooi om de jeugd te binden aan de kerk via verenigingen, goede relaties onderling en met de kerkenraad. Maar we mogen nooit vergeten dat het allerbelangrijkste is dat ze ingewonnen worden voor de Heere en Zijn dienst. De wereld om ons heen lijkt soms veel aantrekkelijker, maar ten diepste is het leeg. Maar wie Hem mag kennen kan leven én sterven.”

Dit artikel is het eerste in een tweeluik over het zien van jongeren in de gemeente. In dit artikel besteden we aandacht aan huisbezoek en ambtelijk jeugdpastoraat. Het volgende artikel zal gaan over mentoraat, een vorm van niet-ambtelijk jeugdpastoraat.


Dit artikel is geschreven in samenwerking met Puntuit.

 

|

Ander actueel nieuws