De r in de maand

R_maand

De kerkelijke kalender van Nederland begint in september. Het ‘winterwerk’ vangt aan. September, de r is dan weer in de maand. Vroeger tijd voor levertraan, nu voor extra vitaminen. Heel de gemeente komt in beweging. De (gehandicapten)catechese gaat van start, belijdenis catechisanten worden opgeroepen zich aan te melden. De verengingen, clubs en zondagsscholen nodigen op allerlei manieren en gelukkig ook heel persoonlijk, jongeren uit om mee te doen. Vaak beginnen ook weer de huisbezoeken. Ouderlingen (en diakenen) doen hun (twee)jaarlijkse ronde en gaan trouw huis aan huis in de gemeente. “Met troostrijke redenen”. Moeder- en vrouwenochtenden vinden plaats. Mannendagen en conferenties worden georganiseerd. Vrouwen-, handwerk- en mannenverenigingen beleggen hun bijeenkomsten. Kosters, wat zijn ze druk, ze hebben aan het eind van het seizoen wel een compliment verdiend voor zoveel, vaak onzichtbaar werk achter de schermen om alles doorgang te doen vinden. Wat een zegen dat we dat allemaal hebben en in vrijheid kunnen doen. Het Woord van de God aller genade gaat open! De eeuwigheid zal de zegen van al dit werk openbaren. Tot glorie van God Drie-enig.

Nu naderen we Pasen. Pasen, het feest van leven en opstanding uit de zonde-dood. Het heilsfeit waarbij de discipelen elkaar destijds opzochten. In hun schuld, nood en ellenden, tot Hem zich ter genezing wenden. Ook met hun verwondering en blijdschap. Naar het kruis, naar het graf. Naar een zaal, samen! En ze ontmoetten daar de Levende Heere Jezus Christus. Pasen is voor ons het moment waarop het kerkelijk leven ‘inzakt’. We nemen afscheid. We zien uit naar het voorjaar en de zomer, we verlangen naar ‘rust’ in de veronderstelling dat de gemeenschap der heiligen vakantie behoeft? ‘De mensen komen als de zon schijnt toch niet meer?’. De catecheet en leidinggevende moedigt zijn jongeren aan thuis nog maar’s wat extra te lezen. Op hoop van zegen.

Mei, juni, juli en augustus. Een derde van het jaar. Ik heb me er niet in verdiept, maar je zou zomaar eens aan iemand van SDOK, HVC of Opendoors willen vragen hoe ze dat nu in de vervolgde kerk doen? Hebben ze daar ook zo’n behoefte aan rust? Zouden de gelovigen uit Berea waarover in Handelingen 17 wordt geschreven “dat zij het Woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijkse de Schriften, of deze dingen alzo waren” ook zo lang vakantie hebben genomen van het als gemeente samenkomen in gezamenlijke Bijbelstudie? Rust, ik gun het onze kosters, leidinggevenden, catecheten en ambtsdragers. Dankbaar voor al hun liefde-werk! Ik gun het jongeren, ouders en ouderen en wie niet?

April, de laatste maand met de r erin. Och, Heere haast u tot onze hulp en red. We zijn zo druk. En als we onze vitaminen nu maar blijven innemen.

|