Geef ons heden...

dagelijks snoep

'Geef ons heden ons ons dagelijks snoep'. We zouden vreemd opkijken als de dominee op deze biddag voor gewas en arbeid dit zou bidden. Misschien schrikken we zelfs wel wakker. 't Is anders dan anders. Een poosje geleden bad een kind dit gebed. Toen zijn moeder hem corrigeerde en vroeg waarom hij niet bad om brood, zei hij: 'dat krijg ik toch wel'. Het jochie dacht in ieder geval na over zijn gebed.

Een jong meisje was ernstig ziek. Velen baden om herstel en genezing. De gezinsleden knielden dagelijks en smeekten om genezing. Jong en oud in de kerkelijke gemeente bad mee; het ging om haar leven. Maar ze werd al zieker. Een tante die wist wat bidden was, waakte mee aan haar bed. Ongemerkt zei ze soms hardop zinnen die ze aan de genadetroon bracht. 'Och Heere, waarom hoort U niet? Genees toch! Red haar ziel HEERE!' Met een zwakke stem zei het meisje: "Tante, de Heere hoorde wel. Hij heeft alleen 'nee' gezegd."

Het is biddag in de lijdenstijd. Het heeft me diep geraakt dat Jezus, staande voor de zee van de toorn van God, beefde van angst. Zijn ziel was bedroefd tot de dood toe. De discipelen sliepen. Hij bad vurig of de drinkbeker aan Hem voorbij kon gaan, maar Zijn Vader zei 'nee'. Jezus moest de zee van de toorn van God in. Zo zwaar wilde Hij lijden, om zondaars te bevrijden. Zou ons gebed op biddag aan kracht en intensiviteit anders worden als we, tijdens dat bidden, ons meer zouden richten op het Lam van God? Heeft het te maken met het feit dat we eigenlijk niet geloven dat we geheel verloren en doodschuldig zijn? Dat we eigenlijk niet goed nadenken bij wat we zoal vragen in gebed. Hoe komt het toch dat we, als er iemand een ongeluk krijgt en dodelijk gewond raakt, bidden alsof ons leven er van afhangt? Terwijl ons gebed om het behoud van onze ziel (en die van anderen) ontbreekt of zo vreselijk lauw kan zijn? Wellicht tillen we niet zo zwaar aan de zee van Gods toorn over ons zondig bestaan.

Dat jochie met zijn gebed om snoep heeft er misschien wel meer van begrepen dan je in eerste instantie zou denken. Hoe vaak wordt er niet een gebed 'opgezegd' zonder werkelijk onze nood, behoeften en verlangens bij de Heere te brengen. Laat staan dat we nog de tijd en de rust nemen om te luisteren naar Zijn antwoord. Ook al is het 'nee'! Biddag, niet bidden om snoep, maar om hulp en Heil. Eén troost, de lijdende Borg is ook Voorbidder.

|