Verwarring rond Pasen

Passion - verwarring rond Pasen

Als je zo de Bijbelse geschiedenissen in de lijdenstijd op je in laat werken valt het op dat er regelmatig sprake is van verwarring. De omstanders maakten destijds ook heel wat mee! De Meester die je persoonlijk riep als Zijn volgeling werd gekruisigd, is gestorven en begraven. In een paar dagen staat je hele (geestelijke) leef-en denkwereld op z’n kop. Er is verwarring geweest bij het sanhedrin en in de rechtszaal van Pilatus. De geestelijke leiders verzonnen allerlei beschuldigingen, tot dat ze er een paar gevonden hadden die overeenkwamen. Verwarring dus op allerlei fronten.

Rond afgelopen Paasdagen was er naar mijn gevoel ook sprake van verwarring op het kerkelijk erf. In Groningen werd 'The Passion' opgevoerd. De één noemt het 'het evangelisatie middel van deze tijd'. Anderen zeggen: 'al zou het er maar voor één zijn'. (Of de reden voor die uitspraak is dat ze niet meer verwachting hebben of dat ze de kans klein inschatten weet ik niet.) Weer een ander: 'er was iemand die aangaf eens een kerkdienst te zullen bezoeken, daar doe je het voor!'

De kijkcijfers liegen er niet om: 3,2 miljoen kijkers. Diverse BN-ers spelen hoofdrollen en laten zich op een geestelijke wijze van hun beste kant zien. Geloof en religie horen bij het vak. Ik luisterde naar een interview waarin een van de spelers de rol van Judas zou gaan inkleuren. Hij vond het een interessante en belangrijke rol. Als Judas er niet geweest was, ja wat dan? Hij was er wat blij mee om Judas te spelen. Hier en daar werd wel wat commentaar geleverd. Maar verder bleef het ijzig stil. Denken we in de rechterflank van de gereformeerde gezindte misschien dat deze boodschap en dit entertainment onze jongeren niet bereikt?

Ook deze (geestelijke) wereld ligt voor hen open en ze shoppen wat af op de reli-markt. Zit ik dan te wachten op een theoloog die vanuit zijn studeerkamer korte metten maakt met het gehele fenomeen? Nee, ik zoek naar een manier waarop we eerlijk bij een open Bijbel het gesprek kunnen aangaan en leiding kunnen geven rondom de vraag of dit nu de of een manier is waarop we het heilig Evangelie willen en mogen overdragen. Als dat tenminste nog de doelstelling is van zo’n ‘happening’? De harten van verloren zielen wegen ons toch wel? Geroepen om schapen te weiden en niet om de bokken te entertainen, zoek je toch de beste ingangen? Toerusting in de gemeente op het gebied van evangelisatie is aan te bevelen. Niet activistisch. Alsof wij leven(d) maken. Maar juist biddend om de Geest en gedreven door een diepe, persoonlijke passie, die zijn grond vindt in het overlopend liefdeshart van de Borg.

|