Welkom in de strijd!

Welkom in de strijd - Ja

Ze zijn er dan toch maar! Jongeren die 'ja' zeggen. De een heel vrijmoedig, de ander wat terughoudender, maar toch: 'Ja!' In de komende maand zullen er gesprekken gehouden worden tussen jongeren en kerkenraden. Soms in groepjes, anderen heel persoonlijk tegenover de complete kerkenraad of een afvaardiging. De tijd van het doen van openbare belijdenis breekt aan. Wat een zegen dat er in deze tijd in ons land duizenden jongeren openbaar belijdenis van het geloof zullen afleggen! Dat mag ook wel eens gezegd worden in een tijd van kerkverlating en ontkoppelaars.

Het is misschien goed uw gebed voor de catechisanten en de catecheet te intensiveren de komende tijd. Onze jongeren zien er namelijk best tegenop. Zoals ook de ambtsdragers overigens. Een oudere ouderling zei: "Ik vind het gesprek met de belijdeniscatechisanten de mooiste kerkenraadsvergadering van het jaar, maar ook de moeilijkste. Je wilt eerlijk zijn en tegelijk ook heel nabij en teer". De toon van het gesprek zal ook bepaald worden door de geestelijke stand van de broeders. Daar waar eigen onwaardigheid beleefd wordt en door het geloof gezien wordt op het Lam Gods, daar is gunning. Dan zijn we klein en is er ruimte voor jonge mede-zondaren. Jongeren hoeven ook niet te denken dat ze met een diploma "goed geloven" aan hoeven te komen en al helemaal niet met een 10. Wat een zegen niet te geloven in je geloof. Niet te bidden: 'Kom mijn geloof', maar 'kom mijn ongeloof te hulp'.

't Is vandaag voor jonge christenen best moeilijk. Hoe maak ik de juiste keuzes? Ongetwijfeld zullen de gesprekken ook hierover gaan. Om elkaars hart te proeven. Om door te luisteren of en zo ja hoe de ‘goede belijdenis’er in wordt doorgehoord. Met instemming van enkele jongeren citeer ik het volgende: 'M’n geloofsleven gaat telkens zo op en neer. Ik mis soms erg het diepe intense contact met God.' 'Ik zou graag naar Zijn wil willen leven maar merk dat dat niet lukt. Ik hoop zo dat ik Gods nabijheid ga ervaren want dat wil ik echt.' 'Ik word de laatste tijd weer sterk aangevallen door de duivel.' 'Ik heb het erg druk voor m’n werk en voor de kerk. Elk uurtje van de week is bezet. Opzich vind ik dat wel fijn, maar ik merk dat het ook m’n hoofd vol maakt en dat ik dan, als ik even vrij en alleen ben, een makkelijke prooi voor de duivel ben. Hoe kan ik omgaan met al die strijd?' 

Zomaar wat citaten. Achter elk citaat zit een persoonlijk verhaal. Zalig als we samen met onze jongeren leren een toontje lager te zingen. Niets meer verwachten van onszelf, maar al onze zaligheid vinden in de Gekruisigde! Welkom in de strijd!

|